دست های نوازشگر بهار که روی شاخه های خشکیده درختی کشیده می شود، نرم نرمک شعله های سبز شوق از ساقه های تکیده سر بر می آورند. برگ های نو، تک مانده سیاه و خشکیده برگ های قدیمی را هم درون رود گذران عمر زیر پایشان میفرستند تا همیشه ی تاریخ از یاد برده شوند. آنگاه درختان شکوفه می دهند.
کجایی بهار؟؟؟
| تبليغات | X |
