صریر بی صدا

86/11/23

کاش کاش کاش کاش کاش کاش کاش کاش کاش کاش کاش کاش کاش کاش کاش کاش کاش کاش کاش کاش ....

پرواز نمی کردم اما پایین کوه تصویر مبهمی از قله داشتم. اما اکنون در چاه زمان، تاریکی چشم و روحم را می خراشد.

اشتباه

اشتباه

اشتباه

اشتباه

اشتباه

اشتباه

اشتباه

اشتباه

اشتباه

اشتباه

اشتباه

اشتباه

اشتباه

اشتباه

اشتباه

با تکه استخوان تیزی کاسه فکر را هم بزنی ، عجب آشوبی می شود.

افسوس را نمی شود خورد ، باید یکباره فرو داد.

لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 11:28 توسط |

~ ~ ~